تحلیل‌های سیاسی، روابط بین‌الملل و اندیشه اجتماعی
مسئله فلسطین در بخش‌هایی از چپ جهانی به یک موضوع هویتی و دائمی تبدیل شده، درحالی‌که اویغورها، چچن‌ها، مردم سودان، یمن، سوریه، تبت و بسیاری قربانیان دیگر چنین جایگاهی پیدا نکرده‌اند. اما تعبیر هیچ صدایی درنیامد دقیق نیست؛ اعتراض و اقدام وجود داشته، ولی از نظر وسعت، استمرار و هیجان عمومی قابل مقایسه با فلسطین نبوده است.
چپ‌گرایی تنها به کمونیسم یا اقتصاد دولتی محدود نمی‌شود؛ از چپ میانه و سوسیال‌دموکراسی تا سوسیالیسم دموکراتیک، کمونیسم، آنارشیسم و چپ سبز، جریان‌های بسیار متفاوتی زیر این عنوان قرار می‌گیرند. شناخت این تفاوت‌ها کمک می‌کند احزاب چپ را بر اساس برنامه و عملکردشان ارزیابی کنیم، نه صرفاً نام‌ها و برچسب‌های سیاسی.
راست‌گرایی نام یک تفکر واحد نیست؛ از احزاب میانه‌رو و دموکرات‌مسیحی گرفته تا جریان‌های ملی‌گرا، پوپولیست و راست افراطی، همگی ممکن است راست نامیده شوند، اما تفاوت‌های عمیقی با یکدیگر دارند. شناخت این تفاوت‌ها کمک می‌کند فضای سیاسی جهان را دقیق‌تر و دور از برچسب‌زنی‌های ساده‌انگارانه تحلیل کنیم.
ایران در آستانه گذار از میراث ایدئولوژیک سال ۵۷ به نظمی تازه، قانون‌مدار و مردم‌سالار است که آزادی، توسعه، تعامل جهانی و خواسته‌های نسل جدید را محور قرار می‌دهد.
جهان از نظر اقتصاد، فناوری و ارتباطات هر روز به هم نزدیک‌تر می‌شود، اما هم‌زمان سیاست، هویت و قدرت دوباره در حال بازگشت به مرزهای ملی و بلوک‌های رقیب است؛ تناقضی که آینده گلوبالیسم را پیچیده‌تر از همیشه کرده است.
نسبت دادن همه مشکلات ایران به یک جریان، شعاری بی اعتبارست. چپ ایران؛ چه ضربه‌هایی خورد و چه ضربه‌هایی زد؟
اشاره ای به تفاوت میان میهن‌دوستی و ملی‌گرایی افراطی
سیاستی که ایران در مرکز آن نباشد، دقیقاً قرار است به چه کسی خدمت کند؟
جهان در حال گذار از یک نظم تک‌قطبی به ساختاری چندقطبی است. این تحول چه معنایی دارد؟
